Op 14 augustus kregen we een telefoontje van een Maria uit Thessaloniki. Zij vertelde ons over een Griekse jongedame die gedurende haar vakantie op Thassos een kleine hond aan een ketting gezien had, met alleen maar een verroeste ton als onderkomen. De hond was n een vreselijke toestand en vol met teken. Ze belde aan bij het dichtstbijzijnde huis om over de hond te vragen en het bleek de eigenaar van de hond te zijn. Ze sprak hem aan op de toestand van de hond, maar zijn enige reactie was: het is mijn hond en ik doe er mee wat ik wil.
Eenmaal terug in Thessaloniki kon ze de hond niet uit haar hoofd zetten en nam contact op met Maria van Seiriostrays, een dierenorganisatie in Thessaloniki (http://seiriostrays.gr), om te vragen wat ze kon doen. Maria raadde haar aan telefonisch aangifte te doen bij de politie in Limenaria en aldus geschiedde.
De politie is ook daadwerkelijk ter plaatse geweest, maar constateerde dat de hond water en voer had en (naar hun mening) alles in orde was.
Na dit alles verteld te hebben, vroeg Maria of we in deze zaak konden samenwerken en stuurde ons alle details en foto's.
Op 15 augustus belde Maria ons weer. De hond was verdwenen!
En niet veel later meldde Chrissa ons dat ze een hond in slechte toestand en vol met teken in een ander dorp had aangetroffen. Ze stuurde ons foto's en deze hond zag er precies zo uit als de verdwenen kettinghond.
Chrissa bracht de hond naar ons en hij werd nagekeken door de dierenarts. Hij werd voor parasieten behandeld en er werd een speedtest voor Leishmania en Ehrlichia gedaan, die gelukkig negatief was. Door de vele teken had hij ook anemie, maar dat zou met goede kwalitiet voer wel weer goed komen.
Was de eigenaar van de kettinghond bang geworden door het bezoek van de politie en zijn hond in een ander dorp gedumpt??? We zullen het waarschijnlijk nooit weten en het kan niet worden bewezen, tenzij iemand het hem daadwerkelijk heeft zien doen. In elk geval was het Tommy's (zo hadden we hem genoemd) geluk dat hij op deze manier zijn weg naar ons gevonden had.
Maar het verhaal gaat nog verder als Maria ons op 17 augustus wederom belt. Een dame uit Panagia had zich gemeld en vertelde dat Tommy sprekend leek op haar hond Joker, die zij al drie jaar kwijt was! Haar hond was als pup door een kip op zijn snuit gepikt, wat altijd een litteken gebleven was. We ontvingen een oude foto van Joker en ontdekten dat Tommy op precies dezelfde plek een litteken had!
Snel werd geregeld dat de vrouw naar Kalivia kwam om de hond te zien. En het was haar hond! De hereniging was zeer ontroerend en menig traantje vloeide. De volgende foto heeft geen woorden nodig, de vreugde van mens en dier is overduidelijk.
Het is een klein, nee een groot wonder, dat alleen kan gebeuren wanneer mensen en organisaties samenwerken. En het toont ook dat het wel degelijk verschil maakt als er door toeristen of inwoners aangifte wordt gedaan bij de politie in geval van mishandeling of verwaarlozing van een dier.
Wij zijn heel blij en trots op dit happy end.
Eenmaal terug in Thessaloniki kon ze de hond niet uit haar hoofd zetten en nam contact op met Maria van Seiriostrays, een dierenorganisatie in Thessaloniki (http://seiriostrays.gr), om te vragen wat ze kon doen. Maria raadde haar aan telefonisch aangifte te doen bij de politie in Limenaria en aldus geschiedde.
De politie is ook daadwerkelijk ter plaatse geweest, maar constateerde dat de hond water en voer had en (naar hun mening) alles in orde was.
Na dit alles verteld te hebben, vroeg Maria of we in deze zaak konden samenwerken en stuurde ons alle details en foto's.
Op 15 augustus belde Maria ons weer. De hond was verdwenen!
En niet veel later meldde Chrissa ons dat ze een hond in slechte toestand en vol met teken in een ander dorp had aangetroffen. Ze stuurde ons foto's en deze hond zag er precies zo uit als de verdwenen kettinghond.
Chrissa bracht de hond naar ons en hij werd nagekeken door de dierenarts. Hij werd voor parasieten behandeld en er werd een speedtest voor Leishmania en Ehrlichia gedaan, die gelukkig negatief was. Door de vele teken had hij ook anemie, maar dat zou met goede kwalitiet voer wel weer goed komen.
Was de eigenaar van de kettinghond bang geworden door het bezoek van de politie en zijn hond in een ander dorp gedumpt??? We zullen het waarschijnlijk nooit weten en het kan niet worden bewezen, tenzij iemand het hem daadwerkelijk heeft zien doen. In elk geval was het Tommy's (zo hadden we hem genoemd) geluk dat hij op deze manier zijn weg naar ons gevonden had.
Maar het verhaal gaat nog verder als Maria ons op 17 augustus wederom belt. Een dame uit Panagia had zich gemeld en vertelde dat Tommy sprekend leek op haar hond Joker, die zij al drie jaar kwijt was! Haar hond was als pup door een kip op zijn snuit gepikt, wat altijd een litteken gebleven was. We ontvingen een oude foto van Joker en ontdekten dat Tommy op precies dezelfde plek een litteken had!
Snel werd geregeld dat de vrouw naar Kalivia kwam om de hond te zien. En het was haar hond! De hereniging was zeer ontroerend en menig traantje vloeide. De volgende foto heeft geen woorden nodig, de vreugde van mens en dier is overduidelijk.
Het is een klein, nee een groot wonder, dat alleen kan gebeuren wanneer mensen en organisaties samenwerken. En het toont ook dat het wel degelijk verschil maakt als er door toeristen of inwoners aangifte wordt gedaan bij de politie in geval van mishandeling of verwaarlozing van een dier.
Wij zijn heel blij en trots op dit happy end.
