Oliver werd Mio

Hoe je ook je best doet, soms gaat iets fout…

In maart 2016 verhuisde Oliver naar zijn nieuwe familie in Duitsland. Alles leek goed te gaan, tot een foto op Facebook ons en Klaus en Claudia alarmeerde: Oliver, inmiddels 8 maanden oud, zag er schokkend mager en lusteloos uit.

Klaus nam direct contact op met de familie, maar stuitte alleen maar op onbegrip: het ging de hond prima, hij neemt alleen geen vet op en krijgt op advies van de dierenarts speciaal voer. Op 16 juli werd Oliver bij de familie weggehaald en zo snel mogelijk naar een dierenarts gebracht. Haar commentaar liet geen twijfel bestaan: "Deze toestand zou Oliver niet veel langer overleefd hebben".

Eenmaal weer in de liefdevolle handen van Klaus en Claudia en op een speciaal dieet, groeide Oliver in nog geen 3 weken van 13 kg (bij een hoogte van 60 cm!) naar 20 kg en langzaam begint hij weer de lol van het leven te zien. Hij is er nog niet, maar hij is op de goede weg en gelukkig heeft hij geen blijvende schade opgelopen.

Claudia besloot de weg naar zijn nieuwe leven kracht bij te zetten met een nieuwe naam: MIO, Kroatisch voor beminnelijk. Een naam die goed bij hem past.

Zijn gedetailleerde verhaal kunt u lezen op de website van Klaus en Claudia (in het Duits):

deel 1 - http://www.wuestenwolf.de/?p=11841

deel 2 - http://www.wuestenwolf.de/?p=11923

Hoe kon dit nu gebeuren?!? vraagt u zich af. Was het de schuld van Klaus en Claudia, die hun eigen regel – geen honden te plaatsen bij gezinnen met kinderen onder de 3 jaar – negeerden? Nee. Was het de schuld van (schoon)moeder Marion, die aandrong en beloofde het jonge gezin met raad en daad terzijde te staan? Nee. De enige schuldige is het jonge gezin zelf, dat elke hulp af heeft gewezen en niet in wilde zien dat Oliver's toestand steeds slechter werd.

Helaas is dierenwelzijn geen exacte wetenschap en bestaat altijd een kans dat er iets niet gaat zoals bedoeld.

Wij bedanken Marion heel hartelijk voor haar kordate en moedige optreden, en Klaus en Claudia voor het begeleiden van dit alles namens ACT.

En Mio? Voor Mio wensen wij de allerbeste familie die er bestaat en een lang en gelukkig leven.

Veel nieuwkomers de laatste tijd…

Eerst vond de Nederlandse reisleidster Jolien een hond in zeer slechte toestand in de omgeving van Skala Potamia. Ze was zeer mager, had geïnfecteerde ogen en wonden op haar oren. Jolien nam contact op met ACT en was zo vriendelijk om de hond naar dierenarts Dina in Limenas te brengen. Dina was geschokt door de toestand van de hond, die ook nog eens honderden vlooien had. Het was zo erg, dat besloten werd de hond eerst in bad te doen. Een speedtest toonde aan dat de hond inderdaad Leishmania heeft, zoals al werd vermoed. Naast een vlooien en wormenbehandeling en antibiotica, werd onmiddellijk gestart met een dagelijkse dosis Zylapour tabletten. Toen later de labresultaten binnen kwamen, waren we opgelucht dat alle waarden normaal waren, maar de Leishmania titter was zeer hoog. Het goede nieuws was dat we kunnen starten met een Milteforankuur. Een zeer duur medicijn, dat echter zeer goede resultaten geeft.
Xara, zoals we haar genoemd hebben, is nog een jonge hond, dus we hopen dat ze zich snel herstelt. Voorlopig kan Xara bij Jolien blijven, tot we een plekje voor haar hebben gevonden.

In dezelfde tijd vroeg een Griekse man in Theologos Jackie om hulp. Hij had 2 honden om zijn kippen te "bewaken", maar hij kon zich geen 2 honden meer veroorloven. We bespraken met hem dat ACT de hond kon nemen, als hij bereid was een kleine bijdrage te leveren in de kosten. Aldus geschiedde en we brachten de kleine, een jaar jonge setter voor een check naar de dierenarts. Hij was mager en had luizen (waarschijnlijk van de kippen), maar god zij dank was de Leishmaniatest negatief. Na de gebruikelijke vlo- en worm behandeling brachten we hem naar de kennel, waar hij eerst een tijdje mag aansterken met goed voer voor hij zijn vaccinaties krijgt en later gecastreerd wordt. We noemen hem Woody.

Ten derde werd ere en tijdje terug al een moederhond met puppies in Skala Marion gemeld. Mensen probeerden ze te vangen, maar dat wilde niet goed lukken omdat ze zo bang waren. Toen plotseling een telefoontje: 3 van de puppies waren gevangen! Jackie had inmiddels al haar "puppykwartier" klaargemaakt en haalde de kleintjes op bij dierenarts Nikos. Twee dagen later werden er nog 4 puppies gevangen. Ze zijn ongeveer 2-3 maanden oud en hun naam zal beginnen met een Y. We zullen Jackie maar even de tijd geven om 7 leuke namen te bedenken ;-)

Er staan ons dus flinke dierenartsrekeningen te wachten voor medicijnen, vaccinaties, castraties, microchips etc. Het is duidelijk dat we nu elke donatie goed kunnen gebruiken, groot of klein.

Met al deze nieuwkomers zijn onze pleeggezinnen en de kennel meer dan vol. Hopelijk krijgen we geen nieuwe noodgevallen, want die zullen we niet kunnen helpen tenzij we uitbreiden…

Achter de schermen

Het runnen van een dierenorganisatie bestaat niet alleen uit het redden en verzorgen van verweesde katjes, het castreren van zwerfkatten, het opvangen van (al dan niet zieke) zwerfhonden en puppies, het zoeken naar een goed tehuis voor de honden, het organiseren van transport als ze in het buitenland geadopteerd worden, het organiseren van bazaars om geld te genereren of het plaatsen en weer ophalen van collectebussen.

Ook moet er veel tijd worden besteed aan de administratieve kant: de financiële administratie, het bijhouden van de status van elke hond (vaccinaties, medicaties etc.), het bijhouden van de website en Facebook, het beantwoorden van de vele e-mails.

Of, zoals nu, in het heractiveren van de ACT PayPal-account.
Als het geldelijk verkeer bij PayPal de € 2.500 overschrijdt, moeten er volgens de EU-regels bepaalde documenten overlegd worden.
Dit is natuurlijk geen probleem, tot je er achter komt dat PayPal een log lichaam is, er steeds weer andere - of zelfs nogmaals dezelfde - gegevens worden gevraagd, en niemand van PaypPal zich werkelijk in jouw dossier verdiept.
Maar dankzij vasthoudendheid en doorzettingsvermogen hebben we nu, 2½ maand,  26 e-mails en 24 telefoontjes later, eindelijk weer de volledige beschikking over onze PayPal-account. En dat werd hoog tijd, want er moeten nodig rekeningen betaald worden.

Eerste zomermarkt 2016

Afgelopen zaterdag vond onze eerste zomermarkt plaats.
Hoewel er niet veel toeristen waren, hebben we toch een goed resultaat behaald van € 339,45 aan verkoop plus donaties.
Wij waren verheugd te zien dat ook vele Grieken ons bezochten en geïnteresseerd zijn in ons werk.

Dit alles was niet mogelijk geweest zonder de hulp van onze vrijwilligers. We willen iedereen dan ook hartelijk bedanken voor het inladen en uitladen van de trailer, het opbouwen van de kraam, het maken van het rad van fortuin en de producten, hulp bij de verkoop, het lakken van nagels en dan laat in de avond alles weer afbouwen.

En natuurlijk bedanken we alle shops die de prijzen voor het rad van fortuin hebben gedoneerd.

We hopen u allen weer te zien op onze volgende bazaars op 6 augustus en 3 september!

Jasper en zijn knecht

U herinnert zich vast Jasper nog wel, de vrolijke, onstuimige, maar lieve hond, die een thuis gevonden heeft bij de Nederlandse schrijver Gerbrand Bakker en helaas dit jaar plotseling gestorven is.

http://act-thassos-dutch.blogspot.gr/2016/03/jasper.html

We waren zeer geschokt door Jaspers dood. Wij zijn blij te kunnen berichten dat Jasper niet alleen in onze harten verder leeft, maar ook in een boek. Gerbrand Bakker heeft een boek geschreven over hemzelf en zijn trouwe begeleider, dat in Nederland ook als E-book verschijnt en in september ook in Duitsland wordt uitgebracht.

Hij beschrijft hoe hij een oud huis in de Eiffel heeft gekocht en dat met zijn hond Jasper betrekt, wat ze daar allemaal beleven en hoe het verleden van Gerbrand door het leven in de Eiffel samen met zijn Jasper weer tot leven komt. Maar kijkt u zelf:

https://www.bol.com/nl/p/jasper-en-zijn-knecht/9200000058907374/?Referrer=ADVNLPPcef8f800cdbf929700dcb6aed9030014940

of bij zijn voormalige opvangfamilie:

http://www.wuestenwolf.de/?p=11533

Wij zijn zeer blij met dit humorvolle boek dat de ziel van hond en mens toont, en het bewijst maar weer eens dat het het waard is de dieren te helpen, want ze leren ons meer dan we denken.